Na terenie Tatr występuje około 1300 gatunków roślin naczyniowych, z czego około 1000 można spotkać na obszarze Tatrzańskiego Parku Narodowego. Różnorodność gatunkowa Tatr jest zatem większa niż w wielu innych rejonach o podobnej powierzchni w Europie Środkowej. Na tak duże bogactwo florystyczne wpływają m.in. urozmaicona rzeźba terenu, zróżnicowane podłoże geologiczne oraz specyficzne warunki klimatyczne.
Jedną z liczniej reprezentowanych grup roślin w Tatrach są storczyki. Na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego stwierdzono występowanie 28 gatunków storczyków. Dla porównania – w całej Polsce występują łącznie 47 gatunki, przy czym wiele z nich ma bardzo nieliczne stanowiska. Storczyki to wyjątkowe rośliny – nie tylko ze względu na atrakcyjny wygląd kwiatów, lecz także przez fascynującą ekologię. Cechuje je przystosowanie do owadopylności oraz zdolność do tworzenia mikoryzy, czyli symbiotycznych związków z grzybami. Charakterystyczny dla storczyków jest także bardzo wolny wzrost – zwłaszcza we wczesnych fazach życia. Kwiaty pojawiają się dopiero po sześciu, a u niektórych gatunków nawet po dziesięciu latach.
Warto więc przyjrzeć się bliżej tej grupie roślin, aby podczas wędrówek po tatrzańskich szlakach świadomie obserwować niezwykłe zjawiska ekologiczne, które zachodzą wokół nas.
A oto nasza fotorelacja z tej przebogatej we wspaniale okazy botaniczne wycieczki:
Jarzmianka większa (Astrantia major).
Jest to wieloletnia bylina z rodziny selerowatych (Apiaceae), występująca w Europie Środkowej, Wschodniej i Południowej, a także w rejonie Kaukazu.
Ostrożeń lepki (Cirsium erisithales (Jacq.) Scop.) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny astrowatych. W Polsce występuje głównie w Karpatach. Poza górami ma nieliczne stanowiska koło Krakowa i Będzina. Roślina dość rzadka.
Orobanche flava Mart. ex F. W. Schultz czyli Zaraza żółta
Roślina objęta częściową ochroną (do roku 2014 ścisłą). Dwuletnia roślina pasożytnicza. Pasożytuje przeważnie na lepiężnikach.
Jest to gatunek rośliny należący do rodziny goryczkowatych (Gentianaceae).
Charakteryzuje się ciemnofioletowymi, gwieździstymi kwiatami z jaśniejszymi podłużnymi prążkami, zazwyczaj 5-płatkowymi.
W Polsce występuje głównie w wyższych partiach Karpat i Sudetów, a także na nizinach, choć znacznie rzadziej.
Niebielistka trwała jest objęta ścisłą ochroną gatunkową w Polsce.
Preferuje stanowiska jasne i wilgotne, takie jak podmokłe łąki, brzegi strumieni, źródliska oraz torfowiska.
Lilia złotogłów (Lilium martagon) to piękna, chroniona roślina, która występuje w Tatrach, głównie w reglu dolnym i górnym, a rzadziej w piętrze kosówki. Jest to roślina o charakterystycznym, zwisającym, brudnoróżowym kwiatostanie z ciemniejszymi plamami. W Tatrach, lilia złotogłów jest znana również jako „leluja” i stanowi częsty motyw w góralskiej sztuce ludowej. Jest rośliną dość rzadką i objęta jest ochroną prawną. Uznawana jest za „jedną z najpiękniejszych roślin” we florze polskiej. Ze względu na efektowne kwiaty gatunek zagrożony jest z powodu zrywania ich do bukietów oraz przesadzania roślin ze stanowisk naturalnych do ogrodów. Stanowiskom zagraża też zamiana drzewostanów liściastych na iglaste. Uprawiana jest też jako ozdobna, poza tym wykorzystywana jest jako roślina lecznicza. Lilia złotogłów objęta jest w Polsce ochroną ścisłą od 1946 roku.
Ostróżka tatrzańska (Delphinium oxysepalum) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae). Endemit zachodniokarpacki. Jedynymi miejscami na świecie, gdzie rośnie dziko to: Tatry, Niżne Tatry, Wielki Chocz, Mała Fatra. Cała roślina oprócz kwiatów jest trująca. Powoduje spadek ciśnienia, trudności w oddychaniu, przy dużych dawkach zatrzymanie pracy serca.
Kruszczyk rdzawoczerwony (Epipactis atrorubens), gatunek storczyka z rodziny storczykowatych (Orchidaceae). Od 2014 roku roślina jest objęta w Polsce częściową ochroną gatunkową.
Gółka długoostrogowa (Gymnadenia conopsea). Jest to gatunek rośliny należący do rodziny storczykowatych (Orchidaceae). W Polsce występuje na całym terenie kraju, jednak jest pospolita głównie w Karpatach i Sudetach, a na niżu jest rzadka.
Rośnie na łąkach kośnych i w murawach wysokogórskich, preferując podłoże bogate w węglan wapnia.
Gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową w Polsce.
Roślina przedstawiona na zdjęciu to Wyblin jednolistny (Malaxis monophyllos).
Jest to gatunek storczyka występujący głównie w strefie międzyzwrotnikowej, ale także w strefach umiarkowanych, w tym w Polsce.
W Polsce jest objęty ścisłą ochroną gatunkową od 2014 roku, wcześniej od 1946 roku znajdował się pod ochroną ścisłą.
Kolejno widzimy Przenęt purpurowy, driakiew, czworolist, rutewkę, pszeniec leśny i bniec czerwony.
Dziekuję, przydante informacje. Czy będzie może kalendarz ze storczykami? 😉
Pozdrawiam
Bingo! (prace w toku ;))